GLOBALNA OCENA

GLOBALNA OCENA
1 vote, 2.00 avg. rating (48% score)

GLOBALNA OCENA

Ocenę globalną całego zbioru tych cech najlepiej można zorganizować wokół cechy „dziwaczność” wraz z jej powiązaniami z chorobą umysłową czy nawet schizofrenią. Jakkolwiek jest to przykład poniekąd skrajny, ilustruje on proces rozwiązywania zagadki czyjejś osobowości trwający tak długo, dopóki cała konfiguracja nie ułoży się jako pewna całość zorganizowana wokół cechy centralnej. Model konfiguratywny Ascha, podkreślający ważność cechy centralnej, w sensie teoretycznym i in­tuicyjnym utrzymuje się do dzisiaj. Jednakże model ten z perspektywy współczesnej teorii jest nieprecyzyjny, zwłaszcza w odniesieniu do tego, jak atrybuty wchodzące ze sobą we wzajemne zależności prowadzą do jednolitej oceny globalnej. W obecnej propozycji, która zostanie przedstawiona później, model konfiguratywny rozwinięto w bardziej precyzyjny sposób i przedstawiono jako jedną z form afektywnego przetwarzania.W przeciwieństwie do modelu konfiguratywnego model elemen­towy Ascha zakłada, że globalne oceny ewaluatywne składają się z elementów czy, jak my to określamy, mają charakter analityczny (piecemeal): są one kombinacją (sumą bądź średnią) ewaluacji od­rębnych atrybutów. Model elementowy zakłada, że komponent ewa- luatywny każdego atrybutu jest niezależny od pozostałych i że te odrębne oceny łączą się następnie w sąd sumaryczny. Na przykład tworząc ocenę globalną schizofrenicznej koleżanki obserwator po­winien wiązać ze sobą odrębne ewaluacje: niekonsekwencji, roz- kojarzenia, nieprzewidywalności zachowań, dziwaczności, obsesyj- ności — i w rezultacie skonstruować sumaryczną ocenę globalną. Asch (1946) traktował model elementowy w zasadzie jako tło modelu konfiguratywnego, który wyraźnie preferował.

Podobne wpisy o szkole i nauce:

About the author